KOTY BRYTYJSKIE KRÓTKOWŁOSE, KOT BRYTYJSKI - hodowla MUEZZI*PL/artykuł o brytyjczykach

!!! ...I ZNOWU ZGASŁO JEDNO KOCIE ŻYCIE

Jest cichy, ciepły, letni wieczór. W większości mieszkań są pootwierane okna i balkony. Również i w tym mieszkaniu na 4-tym piętrze, w jednym z warszawskich bloków jest otwarty balkon. Dwie kotki z zaciekawieniem obserwują "świat nocą". Jak zawsze, od trzech lat... kiedy pan otworzy balkon.
BALKON - cudowne miejsce do obserwacji dla ciekawych kotów. Mrok, dziwne odgłosy nocy i to, co najatrakcyjniejsze dla kota mającego punkt obserwacyjny na balkonie: przelatujące różnych rozmarów ćmy, muchy i chrabąszcze, garniące się do światła. Czasami zatrzepoce skrzydłami zbudzony ptak...

Stało się to "feralnego" dnia 13.07.2003 r. około godziny 22.00.
W tym właśnie czasie młody człowiek zaniepokoił się nieobecnością na balkonie swojej trzyletniej kotki somalijskiej. Kochanego Rudzielca...

Natłok myśli powoduje panikę w sercu młodego człowieka...
Jedna kotka jest, ale gdzie jego Izzy? Dlaczego jej nie ma na balkonie?! Przecież przed chwilą jeszcze tam była, widział ją!

Strach i rozpacz rozdarły mu serce. Zbiegł po schodach na ulicę nie czekając na windę, żeby tylko być jak najszybciej pod balkonem.
Na trotuarze, obok parkującego samochodu, cała we krwi, leżała jego ukochana Izzy wydobywając z siebie ciche, bolesne jęki. Ślady krwi widać było również i na dachu samochodu.

Diagnoza lekarska była przerażająca: skomplikowane złamanie trzech łapek, obrażenia wewnętrzne, złamanie kręgosłupa, bezwład tylnych łapek świadczący o prawdopodobnym uszkodzonym rdzeniu kręgowym, osłabiony wzrok z podejrzeniem ślepoty... a dziwny atak wskazywał na uszkodzenie mózgu. To tylko pierwsze oględziny zmasakrowanego ciałka.

Faktycznie, sprawdziło się, koty zawsze spadają na cztery łapy...

Ileż to razy słyszałam o wypadających kotach z balkonu czy z okna Ale nigdy nie byłam tak blisko obok podobnego dramatu. Tym razem nieszczęsna Izzy była z mojej hodowli. Była córeczką Funny'ego, tak podziwianego na kocich imprezach za wręcz cudowny charakter oraz niespotykany, intensywny rudy kolor fura. Izzy była kopią swego ojca pod każdym względem, dlatego tak bardzo, z pełną wzajemnością, była kochana przez swojego opiekuna. Wiem coś o tej kociej miłości...

Za każdym razem, jak do nowych właścicieli odchodzą z mojej hodowli kociaki, zawsze ostrzegam o niebezpieczeństwach czyhających na koty w niby bezpiecznych dla nich mieszkaniach. Podkreślam wielokrotnie konieczność zabezpieczenia okien moskitierą, a balkonu za pomocą gęstej siatki, tak, aby nie przecisnął się przez nią kot. Część osób bardzo poważnie traktuje moje ostrzeżenia i od razu zabiera się do stworzenia kotom bezpiecznych warunków w ich własnych domach. Ale ta pozostała część, niestety większa?...

Niefrasobliwi ludzie nie zdają sobie sprawy z tego, że kot naprawdę może spaść z balkonu. Wiele osób ma kota po raz pierwszy w życiu i nie zna jego psychiki. Dopiero przy dłuższym przebywaniu z kotem człowiek poznaje go bardzo powoli, pod warunkiem jednak, że będzie kota traktować podmiotowo, ale to może już być o jeden dzień za późno.
Kot, który wychodzi na balkon, albo wskakuje na parapet otwartego okna traci w pewnym momencie strach przed przepaścią. Dla niego liczy się tylko konieczność upolowania przelatującego obok niego wróbla czy ćmy. Liczy się tylko sukces w polowaniu.
Takie zachowanie kota nazywa się "syndromem ptaka". Ileż to razy obserwujemy swego kota, który przez zamknięte okno miauczy do ptaszka, któremu trzęsie się bródka, a całe ciałko naprężone jest do granic wytrzymałości i przygotowane do nagłego skoku.
I skoczyłby, gdyby nie było bezpiecznej szyby! Bo on musi upolować, bo taka jest jego kocia natura...

Pamiętajmy o tym, że balustrady balkonów, śliskie parapety najczęściej z tworzyw sztucznych montowane ze spadkiem w przepaść, nie są przyjazne kotom. Nic tu nie pomoże, w akcie rozpaczy, wyciągnięcie pazurków, tego kociego wentylu bezpieczeństwa, aby zahaczyć się i podciągnąć, zamiast spaść w przepaść. Śmierć zagląda w oczy przerażonemu kotu. Śmierć, którą ostatecznie spotyka na trotuarze. Jeżeli już tak naprawdę nic nam się nie chce zrobić dla bezpieczeństwa naszego kota, to choćby oplećmy balustradę balkonu sznurkiem, żeby kot spadając miał w co wbić swoje pazurki.
Musimy jednak, przede wszystkim, uświadomić sobie fakt, że jeżeli decydujemy się na posiadanie kota, to naszym OBOWIĄZKIEM jest stworzenie mu bezpiecznych warunków do jego życia w naszym własnym domu. I nie ma tu znaczenia, czy to jest drogi kot rasowy czy kot nierasowy kochający nas całym swoim malutkim-ogromnym serduszkiem.
TO JEST ŻYCIE, ZA KTÓRE JESTEŚMY ODPOWIDZIALNI! Sumienie nie da nam spokoju do końca naszych dni, bo będziemy czuć się zawsze winni śmierci ukochanego kota. A ból po jego stracie będzie nie do zniesienia.

A jeżeli serce nasze nie drgnie - to nie jesteśmy godni tego, by Go posiadać...